home · article

Эмэй Сюэ Я

Éméi xuě yá · 峨眉雪芽

Эмэй Сюэ Я — старажытны зялёны чай са святой гары Эмэй, адной з чатырох вялікіх будыйскіх гор Кітая і аб’екта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Яго імя народжана самой прыродай: кожную вясну, калі на раўнінах Сычуані ўжо зелянеюць палі, у горных чайных садах Эмэйшань яшчэ ляжыць снег — і скрозь яго прабіваюцца найдалікатнейшыя пупышкі, «снежныя расткі» (雪芽). Манахі будыйскіх і даоскіх кляштараў збіралі гэты чай, ступаючы па расталых сувоях, на працягу паўтары тысячы гадоў.

1. Класіфікацыя і Паходжанне:

Тып: Зялёны чай (неферментаваны). Апрацоўка — чаацын (炒青, chǎoqīng, абсмажванне ў вуку) з фінальным высокатэмпературным раскрыццём водару (提香, tíxiāng).
Катэгорыя: Гістарычны знакаміты чай Кітая, уваходзіў у «Дзясятку знакамітых чаёў» эпох Тан і Сун (唐宋十大名茶). Кітайскі «знакаміты таварны знак» (中国驰名商标, 2012). Адзін з «Дзесяці знакамітых чаёў Сычуані» (四川十大名茶).
Паходжанне: Кітай, правінцыя Сычуань (四川, Sìchuān), горад Лэшань (乐山, Lèshān), гара Эмэйшань (峨眉山, Éméishān). Ядро вытворчасці — у межах 154 км² ахоўнай зоны аб’екта Сусветнай прыроднай і культурнай спадчыны ЮНЕСКА: пікі Чычэнфэн (赤城峰), Байяньфэн (白岩峰), Юйнюйфэн (玉女峰), Цяньчыфэн (天池峰), Цзінюэфэн (竞月峰), а таксама раён кляштару Ваньняньсы (万年寺).
Геаграфічныя каардынаты: Прыблізна 29°32′–29°36′ пн.ш., 103°20′–103°26′ у.д. Галоўная вяршыня — Ваньфодзін (万佛顶, 3099 м). Чайныя сады — на вышынях 800–1500 м.

2. Гісторыя і Культурнае Значэнне:

Гісторыя. Чайная гісторыя Эмэйшань налічвае больш за 3000 гадоў — тут выяўлены дзікарослыя старажытныя чайныя дрэвы векам звыш 1000 гадоў. Яшчэ ў эпоху Цзінь (晋, 265–420) летапісец Чан Цюй (常璩, Cháng Qú) у «Хуаян го чжы» (华阳国志) заўважыў, што «Наньань (цяпер Лэшань) і Уян вырабляюць знакамітыя чаі… на поўдзень ляжыць гара Эмэй». У перыяд Суй-Тан (隋唐, канец VI — пачатак VII ст.) будыйскія манахі (чашэн, 茶僧, «чайныя манахі») Эмэйшань далі гэтаму чаю імя «Эмэй Сюэ Мін» (峨眉雪茗, «Снежнае чайнае паднашэнне Эмэй»).

У эпоху Тан (唐), у перыяд кіравання Сяньцын (显庆, 656–661), Эмэй Сюэ Я быў афіцыйна ўключаны ў рэестр гунча (贡茶, паднашэнняў двару). Вучоны Лі Шань (李善, Lǐ Shàn) у каментары да «Чжаамін Вэньсюань» (昭明文选注) запісаў: «На гары Эмэй шмат лекавых траў, але чай асабліва добры — неперасягнены ў Паднябеснай. У кляштару Хэйшуйсы (黑水寺) на стромкіх скалах высаджваюць чай; смак яго выдатны, прычым два гады запар парасткі з белым пушком, а на трэці год — зялёныя, і так чаргуюцца нязменна». Чайны мудрэц Лу Юй (陆羽, Lù Yǔ) уключыў эмэйскі чай у свой «Ча цзін» (茶经, «Канон чая»). Танскі паэт-манах Цзя Дао (贾岛, Jiǎ Dǎo) уславіў яго радком «Я сінь чоу сюэ мін» (芽新抽雪茗 — «Новыя парасткі цягнуцца — снежны чай»).

Сваё сённяшняе імя чай атрымаў ад вялікага паэта Лу Ю (陆游, Lù Yóu, 1125–1210). У 1170 годзе Лу Ю атрымаў прызначэнне ў Цзячжоу (цяпер Лэшань), пасябраваў з настаяцелем Чжунфэнсы (中峰寺) манахам Бефэн (别峰) і палюбіў мясцовы чай. У 1181 годзе, развітваючыся перад перасылкай у Чунчжоу, Лу Ю атрымаў ад сябра-манаха кошык свежапрыгатаванага чаю і ў захапленні напісаў: «Сюэ я цзінь цзы Эмэй дэ, бу цзянь хун нан Гучжу чунь» (雪芽近自峨眉得，不减红囊顾渚春 — «Снежныя расткі — толькі што з Эмэй атрыманы, не саступаюць вясне Гучжу ў чырвоным мяшэчку»). З гэтых радкоў назва «Эмэй Сюэ Я» замацавалася за чаем назаўсёды.

Сунскі літаратар Су Дунпо (苏东坡, Sū Dōngpō) таксама быў адданым прыхільнікам эмэйскага чаю. У эпоху Мін (明) імператары Хун’у (洪武, Zhū Yuánzhāng) і Ваньлі (万历) даравалі кляштарам Эмэйшань чайныя плантацыі з указаннем «вырошчваць чаньча (禅茶, «чай дзэн») і вырабляць гунча». Традыцыя паднашэнняў працягвалася аж да канца Цын (清).

У 2012 годзе «Эмэй Сюэ Я» атрымаў статус «Знакамітага таварнага знака Кітая» (中国驰名商标). У тым жа годзе чай двойчы заваяваў «Сусветную ўзнагароду за лепшы чай» (世界佳茗大奖) на 9-м Міжнародным конкурсе Сусветнай чайнай асацыяцыі. У 2013 годзе Эмэй Сюэ Я быў выбраны афіцыйным чаем вячэраў Fortune Global Forum у Чэнду.

Назва. Эмэй (峨眉) — «Цудоўныя бровы» — паэтычная назва гары, чыя лінія хрыбта нагадвае выгіб жаночых броваў. Сюэ (雪) — «снег». Я (芽) — «пупышка, расток». Поўны сэнс: «Снежныя расткі Цудоўнабровай гары» — вобраз, народжаны звычаем збіраць першыя веснавыя пупышкі проста з-пад расталага снегу.

Культурнае значэнне. Эмэй Сюэ Я неаддзельны ад духоўнага жыцця гары. Будыйскія кляштары Эмэйшань на працягу паўтары тысячы гадоў апрацоўвалі чайныя сады як частку «нун чань» (农禅, nóngchán — «земляробчай медытацыі»). Штогод у сакавіку манахі праводзілі «Гунфо фахуэй» (供佛法会, «Цырымонію паднашэння чаю Будзе»): лепшы чай, запячатаны ў шаўковы мяшок, прыносіўся на алтар перад адпраўкай да двару. Будыйская гата зборшчыкаў: «Юй шоу сяньсянь, чань сінь цзінцзін, цяньчэн сун сун, цай гун фо цянь» (玉手纤纤，禅心净净，虔诚颂诵，采供佛前 — «Далікатныя яшмавыя рукі, чыстае сэрца дзэн, з набожнымі малітвамі — збіраем паднашэнне перад Буддай»).

3. Батанічнае Апісанне і Сыравіна:

Від: Camellia sinensis var. sinensis.
Сорт / Культывар: Мясцовая эндэмічная разнавіднасць — «цзюйхуа чашу» (菊花茶树, júhuā cháshù — «хрызантэмавае чайнае дрэва»), прыстасаваная да высакагорнага клімату. Парасткі далікатныя, з багатым белым пушком, валодаюць высокай марозаўстойлівасцю і павышаным утрыманнем поліфенолаў і амінакіслот у параўнанні са звычайнымі зялёнымі чаямі.
Збор: Вясна, выключна вакол свята Цынмін (清明, ~5 красавіка) ± 20 дзён. Збор адбываецца літаральна з-пад снегу — у высакагорных садах (вышэй за 1000 м) у гэты час яшчэ ляжыць нерасталы снежны полаг. Метады збору выключна далікатныя: «метад пстрычкі» (弹指法, tánzhǐ fǎ), «метад лёгкага падняцця» (轻提法, qīngtí fǎ), «метад адломвання» (掰式法, bāishì fǎ) — строга забаронены грубы шчыпок і зрыў, каб захаваць цэласнасць пупышкі і чаранка.
Стандарт збору: Адзінкавыя пупышкі (独芽, dúyá) — для вышэйшых грейдаў «Чаньсінь» (禅心, «Сэрца дзэн»); адна пупышка і адзін ліст (一芽一叶) — для грейда «Жуйсінь» (睿心); адна пупышка і два лісты (一芽二叶) — для грейда «Хуэйсінь» (慧欣).
Патрабаванні да сыравіны: Цэлыя, непашкоджаныя парасткі. Збор — толькі пасля поўнага выпарвання расы, забаронены збор у дождж. Тара — бамбукавыя кошыкі, тонкі пласт.

4. Тэруар і Асаблівасці Вырошчвання:

Рэльеф: Гара Эмэйшань — частка пераходу ад Сычуаньскай катлавіны да Цынхай-Тыбецкага нагор’я. Крутыя схілы, глыбокія цясніны, тэрасныя чайныя сады сярод першабытнага лесу.
Вышыня вырошчвання: 800–1500 м над узроўнем мора. Ядро — вакол пікаў Чычэн (赤城), Байянь (白岩), Юйнюй (玉女), Цяньчы (天池), Цзінюэ (竞月) і кляштару Ваньняньсы.
Клімат: Эмэйшань размешчана ў зоне з’явы «Хуасі юйпін» (华西雨屏, «Дожджавы экран Заходняга Кітая») — унікальнага мікракліматычнага феномена, пры якім у межах 154 км² ахоўнай зоны чаргуюцца тры прыродныя «рэжымы»: туман і імаразь (雾凇, wùsōng, ~140 дзён/год), ледзяны дождж (雨凇, yǔsōng, ~130 дзён/год) і снежная яснасць (雪霁, xuějì, ~130 дзён/год). Сутачны перапад тэмпературы: 16–18 °C у высакагорных садах, 12 °C у сярэднегорных. Гэты перапад запавольвае распад амінакіслот і ўзбагачае ліст араматычнымі рэчывамі.
Глебы: Глыбокія, пухлыя, багатыя гуматам горна-лясныя глебы (腐殖质, fǔzhízhì — «гумусны пласт»). Кіслотная рэакцыя (pH 4,5–5,5). Высокае ўтрыманне арганічнага рэчыва дзякуючы лясному подсцілу векавечных дрэваў (楠, 樟, 柏, 杉 — наньму, камфорны лаўр, кіпарыс, крыптамерыя).
Экалогія: Чайныя сады размешчаны ўнутры аб’екта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, сярод першародных лясоў, заселеных 2300+ відамі дзікіх жывёл (уключаючы вялікую і малую панд) і тысячамі відаў раслін, у тым ліку рэліктнымі дрэвападобнымі папарацямі і даведзіямі. Хімічныя ўгнаенні і пестыцыды забаронены з 1980 года па распараджэнні Дэна Сяапіна (邓小平). Больш за 6000 му (400 га) чайных садоў маюць міжнародную арганічную сертыфікацыю.

5. Тэхналогія Вытворчасці:

Эмэй Сюэ Я вырабляецца ўручную па традыцыйнай тэхналогіі, што перадаецца з пакалення ў пакаленне будыйскімі чайнымі майстрамі. Форма гатовага чаю — плоская, гладкая, прамая, завостраная (扁、平、滑、直、尖 — biǎn, píng, huá, zhí, jiān), якая нагадвае іголку або «вока Буды» (佛眼, fóyǎn).

Раскладка (摊晾, tānliáng): Свежасабраныя пупышкі тонкім роўным пластом раскладваюць на бамбукавых паддонах для выпарвання паверхневай вільгаці. Працягласць — каля 30 хвілін.
Фіксацыя / «забойства зеляніны» (杀青, shāqīng): Ліст апускаюць у распалены вок (тэмпература посуду — каля 180 °C). Майстар уручную пераварочвае і падкідвае парасткі (搂翻, lǒufān), дамагаючыся хуткага выдання вільгаці і інактывацыі аксідазы без падгарання. Працягласць — да з’яўлення чайнага водару і мяккасці ліста.
Астуджэнне (摊凉, tānliáng): Ліст вымаюць з вока і раскладваюць для астуджэння — каля 5 хвілін. Гэта прадухіляе празмернае тэрмічнае ўздзеянне.
Фармоўка і выраўноўванне (理条整形, lǐtiáo zhěngxíng): Тэмпературу вока зніжаюць. Ліст разгладжваюць, выраўноўваюць, надаюць характэрную плоскую ігольчастую форму. Традыцыйна для надання гладкасці выкарыстоўваюць сляды натуральнага воска насякомых (虫蜡, chónglà) — старажытны прыём, які забяспечвае «люстраную» паверхню.
Раскрыццё водару (提香, tíxiāng): Кароткачасовая высокатэмпературная апрацоўка пры ~380 °C з хуткім пераварочваннем. Мэта — зафіксаваць і «выпусціць» араматычныя рэчывы, надаючы чаю яркі, чысты водар. Майстар павінен дакладна кантраляваць час кантакту, каб не дапусціць гарэлых нот.

6. Арганалептычныя Характарыстыкі:

Знешні выгляд сухога ліста: Плоскія, прамыя, гладкія, завостраныя «іглы» (扁平滑直尖). Колер — ад светлага да ізумрудна-зялёнага (翠绿). Вышэйшыя грейды багата пакрыты белым пушком (白毫). Форма лепшых узораў нагадвае «вока Буды» (佛眼).
Водар сухога ліста: Чысты, свежы, высокі. Асноўныя ноты — архідэя (兰花, lánhuā) і мёд (蜜香, mì xiāng), пераплеценыя з лёгкім кветкавым фонам.
Водар настою: Элегантны, архідэйны, з выразнымі кветкавымі і фруктовымі адценнямі. Водар узмацняецца пры астыванні кубачка, раскрываючыся хвалямі.
Смак: Свежы, бадзёры (鲜爽, xiānshuǎng), чысты і гладкі (清醇甘滑, qīng chún gān huá). Лёгкая пачатковая гарчынка хутка трансфармуецца ў доўгую зваротную салодкасць хуэйгань (回甘). Смак «сакавіты», аб’ёмны, з адчувальнай мінеральнасцю. Церпкасць — мінімальная.
Колер настою: Светла-зялёны да далікатна-нефрытавага (翠绿明亮), празрысты, з характэрным «іскрыстым» бляскам.
Чайнае дно (завараны ліст): Далікатна-зялёнае, аднароднае, мяккае. Парасткі раскрываюцца цалкам, дэманструючы роўны стандарт збору. Асаблівы грейд — адзінкавыя пупышкі, якія нагадваюць мініяцюрныя зялёныя «пёркі».

7. Хімічны Склад:

Поліфенолы (茶多酚): Утрыманне істотна вышэйшае, чым у звычайных раўнінных зялёных чаях, дзякуючы высакагорнаму тэруару, інтэнсіўнаму УФ-выпраменьванню і значнаму перападу тэмператур. Асноўны кампанент — EGCG.
Амінакіслоты (氨基酸): Павышанае ўтрыманне (вышэйшае за сярэдняе для зялёных чаёў), асабліва L-тэанін — вынік багацця туманоў, рассеянага святла і халодных начэй, якія запавольваюць распад тэаніну. Высокі ўзровень амінакіслот адказвае за свежасць, салодкасць і «сакавітасць» смаку.
Алькалоіды: Кафеін — умеранае ўтрыманне; тэабрамін і тэафілін — сляды.
Вітаміны: C (аскарбінавая кіслата — высокі ўзровень), B₂, E, K, фаліевая кіслата. Вітамін C у высакагорных чаях захоўваецца лепш дзякуючы паніжаным тэмпературам пры апрацоўцы.
Мінералы: Калій, магній, марганец, цынк, фосфар, фтор.
Эфірныя алеі: Ліналаол, гераніол, нероль, бензілавы спірт — фармуюць архідэйна-кветкавы профіль. Высокатэмпературны этап цісян (提香) фіксуе араматыку.
Асаблівасці: Дзякуючы экасістэме «лінча гунсунь» (林茶共生, línchá gòngshēng — «сімбіёз лесу і чаю»), ліст узбагачаны фітанцыдамі і мікраэлементамі ад суседніх лекавых раслін — унікальная рыса эмэйскага тэруару.

8. Карысныя Уласцівасці:

Антыаксідацыйнае дзеянне: Высокае ўтрыманне кацехінаў (EGCG) і вітаміну C забяспечвае магутную нейтралізацыю свабодных радыкалаў. Будыйскія і даоскія манахі Эмэйшань традыцыйна лічылі чай сродкам «排毒养颜» (páidú yǎngyán — «ачышчэнне арганізма і падтрыманне прыгажосці»).
Танізаванне і канцэнтрацыя: Спалучэнне кафеіну і L-тэаніну дае мяккае кагнітыўнае падняцце — «яснасць розуму» (清心明目, qīngxīn míngmù), што вякамі шанавалася манахамі для медытацыі.
Падтрымка стрававання: Поліфенолы стымулююць сакрэцыю стрававальных ферментаў; мяккія таніны аказваюць вяжучае дзеянне.
Сардэчна-сасудзістая сістэма: Кацехіны спрыяюць нармалізацыі халестэрыну і падтрыманню тонусу сасудаў.
Умацаванне зубоў: Фтор і кацехіны падаўляюць карыесагенныя бактэрыі. Традыцыйная рэкамендацыя: паласканне рота чайным настоем пасля ежы.
Іммунамадуляцыя: Поліфенолы і вітамін C узмацняюць ахоўныя функцыі арганізма.
Метабалізм: Зялёны чай павышае тэрмагенез і акісленне тлушчаў. Манахі Эмэйшань апісвалі гэты эфект як «цзю фу цынь шэнь» (久服轻身 — «пры доўгім ужыванні — лёгкасць цела»).
Супрацьмікробныя ўласцівасці: Кацехіны валодаюць бактэрыястатычнай актыўнасцю.

9. Заварванне:

Тэмпература вады: 85–90 °C. Для вышэйшага грейда «Чаньсінь» (禅心, адзінкавыя пупышкі) — 80–85 °C.
Колькасць чаю: 3–5 г на 150 мл (шклянка); 5–7 г на гайвань 100–120 мл (гунфу).
Пасуд: Шкляная шклянка (玻璃杯) — ідэальная для назірання за «танцам» пупышак: пры заварванні высокага грейда пупышкі вертыкальна завісаюць і пагойдваюцца, ствараючы відовішча, якое нагадвае «маленькія бамбукавыя парасткі». Фарфоравая гайвань (盖碗) — для кантролю экстракцыі і поўнага раскрыцця водару.
Працэс (стыль гунфу):

Прагрэць гайвань і кубачкі кіпенем, зліць.
Засыпаць 5–7 г чаю. Удыхнуць водар сухога ліста са прагрэтай сценкі.
Першы проліў: уліць ваду 85 °C кропкавым струменем (定点高冲, dìngdiǎn gāochōng). Настаяць 10–15 секунд. Адкрыць накрыўку для выхаду «сырога» пару (开盖透气, kāigài tòuqì) — гэта прадухіляе з’яўленне «тушаных» нот.
Другі і наступныя пролівы: знізіць тэмпературу да 80 °C, настойваць 5–10 секунд.
Колькасць проліваў: 6–10 (высокія грейды).

Шклянка (бэйпаа): 3–5 г на 200 мл. Заліць на траціну — пачакаць — даліць. Суадносіны чай/вада — 1:50.
Важна: Не настойваць залішне доўга — пры перытрымцы архідэйны водар змяняецца гарчынёй. Мяккая вада з нізкай мінералізацыяй падкрэслівае салодкасць.

10. Захоўванне:

Тэмпература: 0–5 °C (халадзільнік), строга ў герметычнай упакоўцы. Дапушчальна — прахалоднае месца (да 10 °C).
Тара: Вакуумныя фальгаваныя пакеты, бляшаныя банкі, непразрыстая кераміка.
Ворагі чаю: Святло, вільгаць, пабочныя пахі, кісларод, цяпло.
Тэрмін: Найбольш выразны ў першыя 6–12 месяцаў пасля вытворчасці. Высакагорныя чаі Эмэй з багатым пушком асабліва адчувальныя да акіслення — не адкладаць надоўга.

11. Цана і Падробкі:

Цанавая катэгорыя: Прэміяльны сегмент. Серыя «Сюэцзі» (雪霁, «Снежная яснасць», вышэйшы арганічны грейд) і «Чаньсінь» (禅心, «Сэрца дзэн», адзінкавыя пупышкі) — ад 1000 юаняў/цзінь (500 г). Сярэднія грейды «Жуйсінь» (睿心) і «Хуэйсінь» (慧欣) — 400–800 юаняў/цзінь.
Фактары цаны: Вышыня вырошчвання (вышэй = даражэй), грейд сыравіны, ручны збор, арганічная сертыфікацыя, прыналежнасць да ядра зоны (унутры ахоўнай тэрыторыі ЮНЕСКА).
Як пазбегнуць падробак:
- Купляць у аўтарызаваных прадаўцоў брэнда «Эмэй Сюэ Я» (峨眉雪芽茶业集团, Éméi Xuěyá Cháyè Jítuán).
- Правяраць форму: сапраўдны Эмэй Сюэ Я — плоскія, гладкія, завостраныя «іглы» з люстранай паверхняй і багатым пушком у вышэйшых грейдаў.
- Ацэньваць водар: сапраўдны чай валодае чыстым архідэйным профілем без «перагрэтых» або травяністых нот.
- Настой павінен быць празрыстым, далікатна-зялёным, без каламутнасці.
- Падазрона нізкая цана — сігнал падмены сыравінай з раўнінных плантацый па-за зонай Эмэйшань.

12. Цікавыя Факты:

Эмэй Сюэ Я — адзін з нешматлікіх чаёў, які збіраюць літаральна з-пад снегу. У высакагорных садах (вышэй за 1000 м) у пачатку красавіка снег яшчэ не цалкам растаяў, і манахі ступаюць па белым полазе, зрываючы першыя пупышкі. Гэты штогадовы «тасюэ чжайча» (踏雪摘茶, «збор чаю па снезе») — адно з самых фотагенічных чайных відовішчаў у Кітаі.
Лі Шань у танскім каментары да «Чжаамін Вэньсюань» апісаў загадкавую з’яву: чайныя пупышкі каля кляштару Хэйшуйсы (黑水寺) два гады запар былі белапушковымі, а на трэці год — зялёнымі, і так чаргаваліся з пастаяннай рэгулярнасцю. Прырода гэтага феномену дагэтуль не высветлена.
Су Дунпо (苏东坡) аднойчы заварыў эмэйскі чай на вадзе з крыніцы Хуэйцюань для калегаў падчас дзяржаўнага экзамену ў Ханчжоу і напісаў: «Фэнь у юй вань пэн Эмэй» (分无玉碗捧峨眉 — «Шкада, няма нефрытавай чашы, каб паднесці Эмэй»).
Экасістэма Эмэйшань уключае рэліктавыя расліны (дрэвападобныя папараці, даведзіі) і найрэдкіх жывёл (вялікая панда, залацістая малпа). Чайныя сады існуюць у літаральным сімбіёзе з гэтым рэліктавым лесам — «лінча гунсунь» (林茶共生), што надае чаю непаўторны «лясны» мінеральны адценне.
У 2013 годзе Эмэй Сюэ Я і яго чырвоны «пабрацім» Цзінь Э Хун (金峨红, «Залаты чырвоны Эмэй») былі выбраны афіцыйнымі чаямі банкетаў Fortune Global Forum у Чэнду — аднаго з найбуйнейшых сусветных дзелавых форумаў.

13. Разнавіднасці Эмэй Сюэ Я:

Сучасная лінейка ўключае дзве асноўныя серыі:

Арганічная серыя (有机茶系列, yǒujī chá xìliè):

Сюэцзі (雪霁, Xuějì — «Снежная яснасць»): Вышэйшы грейд. Буйныя, мясістыя адзінкавыя пупышкі. Цалкам арганічная вытворчасць па міжнародных стандартах.
Цзісун (霁凇, Jìsōng — «Ледзяная імаразь»): Сярэдні грейд. Пупышка і адзін ліст.
Юйсун (雨凇, Yǔsōng — «Дожджавая імаразь»): Базавы грейд. Больш сталая сыравіна, даступны кошт.

Серыя «Рэдкі зялёны чай» (珍稀绿茶系列, zhēnxī lǜchá xìliè):

Чаньсінь (禅心, Chánxīn — «Сэрца дзэн»): Асаблівы грейд — выключна адзінкавыя пупышкі (独芽). Падкрэсленая «лясная» экалагічнасць.
Жуйсінь (睿心, Ruìxīn — «Мудрае сэрца»): Першы грейд. Адна пупышка і адзін ліст.
Хуэйсінь (慧欣, Huìxīn — «Радасць мудрасці»): Другі грейд. Адна пупышка і два лісты.

Таксама вырабляюцца чырвоны чай Цзінь Э Хун (金峨红) і язмінавы Э Сян Сюэ (峨香雪) — працяг лінейкі за межамі класічнага зялёнага профілю.

У заключэнне:

Эмэй Сюэ Я — чай, народжаны на стыку снегу і вясны, у лясах, дзе блукаюць панды і моляцца манахі. Паўтары тысячы гадоў — ад першых чайных манахаў Суй і Тан да сучасных арганічных сертыфікатаў — ён застаецца верным свайму характару: далікатны, архідэйна-празрысты, «снежны» ў самым дакладным сэнсе слова — чысты і свежы, як горнае паветра пасля завірухі. Калі Лу Ю параўнаў яго з легендарным Гучжу Цзысунь і прыйшоў да высновы, што Эмэй «не саступае», ён не лісціў — ён канстатаваў. Гэты чай выдатна падыходзіць таму, хто шукае ў зялёным чаі не моц і шчыльнасць, а яснасць, свежасць і ціхую глыбіню — тую самую «цішыню снежнай раніцы», якую немагчыма сімітаваць нідзе за межамі Эмэйшань.