new.thetea.app · sampling channel Encyclopedia · School · Atlas · Pu-erh · Equipment EN · RU · · · · FR · ES · AR · DE · JA · KO
+61 more
new.thetea.app Browse all →

home · article

Тайвань Янь Сяо Чжун Хун Ча

Táiwān yān xiǎozhǒng hóngchá · 臺灣煙小種紅茶

Тайвань Янь Сяо Чжун — тайваньская інтэрпрэтацыя знакамітага вэнджанага чырвонага чаю Лапсанг Сушонг, вядомая ў міжнародным гандлі пад назвай Tarry Lapsang Souchong. Адрозьніваецца ад фуцзяньскага арыгіналу інтэнсіўным гарачым вэнджаньнем з даданьнем хваёвай смалы, выкарыстаньнем буйналіставай асамскай сыравіны і…

Тайвань Янь Сяо Чжун — тайваньская інтэрпрэтацыя знакамітага вэнджанага чырвонага чаю Лапсанг Сушонг, вядомая ў міжнародным гандлі пад назвай Tarry Lapsang Souchong. Адрозьніваецца ад фуцзяньскага арыгіналу інтэнсіўным гарачым вэнджаньнем з даданьнем хваёвай смалы, выкарыстаньнем буйналіставай асамскай сыравіны і выразна выяўленым смаліста-дымным характарам, які прынёс яму вызначэньне «tarry» — «смалісты, дзягцярны».

1. Клясыфікацыя і Паходжаньне:

  • Тып: Чырвоны чай (紅茶, Hóngchá) — поўнасьцю акісьлены, падвергнуты гарачаму вэнджаньню (煙燻, Yānxūn) над хваёвай драўнінай з даданьнем хваёвай смалы. Адносіцца да катэгорыі вэнджаных чаёў (煙茶, Yānchá).
  • Катэгорыя: Тайваньскі вэнджаны чырвоны чай прэміюм-клясы. Зьяўляецца рэгіянальнай адаптацыяй фуцзяньскай тэхналёгіі Чжэн Шань Сяо Чжун (正山小種, Zhèngshān Xiǎozhǒng).
  • Паходжаньне: Раён Мін Цзянь (名間鄉, Míngjiān Xiāng), павет Наньтоу (南投縣, Nántóu Xiàn), цэнтральны Тайвань. Сучасная форма «tarry» (са смалістым вэнджаньнем) сфармавалася ў 1980-х гадах.
  • Геаграфічныя каардынаты: Прыкладна 23°54′ пн.ш., 120°41′ у.д.
  • Альтэрнатыўныя назвы: Tarry Lapsang Souchong (англ.), Formosa Lapsang (англ.), Тайваньскі Лапсанг Сушонг (белар.), Lapsang Souchong Crocodile (гандлёвая назва на некаторых рынках).

2. Гісторыя і Культурнае Значэньне:

Гісторыя. Родапачынальнік усіх вэнджаных чаёў — фуцзяньскі Чжэн Шань Сяо Чжун (正山小種) — быў створаны ў гарах Уішань у XVII стагодзьдзі і стаў адным зь першых кітайскіх чаёў, якія трапілі ў Эўропу дзякуючы галяндзкім гандлярам. Паводле гістарычных сьведчаньняў, менавіта гэты чай заваяваў мноства прыхільнікаў сярод эўрапейскай арыстакратыі; вядома, што да ліку ягоных аматараў належаў Ўінстан Чэрчыль.

Вытворчасьць вэнджаных чаёў на Тайвані пачалася ў пэрыяд японскага кіраваньня (1895–1945), калі востраў актыўна разьвіваў чайную індустрыю для экспарту. Аднак спэцыфічны «tarry» варыянт з інтэнсіўным вэнджаньнем і даданьнем хваёвай смалы быў распрацаваны значна пазьней — у 1980-х гадах, як адказ на запыты эўрапейскага рынку, які аддаваў перавагу больш насычаным дымным профілям. Вытворчасьць засяродзілася ў раёне Мін Цзянь павету Наньтоу — рэгіёне з даўнімі чайнымі традыцыямі і доступам да эндэмічных відаў тайваньскай хвоі.

Назва. «Янь» (煙) — «дым, вэнджанасьць». «Сяо Чжун» (小種) — «малы гатунак», гістарычнае пазначэньне, якое ўзыходзіць да фучжоўскага дыялекту, дзе «Ла Сан» (拉桑) азначала «хваёвая драўніна», а «Сяо Чжун» — пэўны тып ліста. У міжнародным гандлі тэрмін «tarry» (англ. «смалісты, дзягцярны») паказвае менавіта на тайваньскую вэрсію з выразным вэнджаньнем, у адрозьненьне ад больш далікатнага фуцзяньскага арыгіналу.

Культурнае значэньне. Тайваньскі Янь Сяо Чжун займае асаблівую нішу ў мясцовай чайнай культуры. У традыцыях народнасьці хака (客家, Kèjiā), якая кампактна пражывае на Тайвані, вэнджаны чай выкарыстоўваецца ў рытуалах памінаньня продкаў і падаецца на сямейных урачыстасьцях як сымбаль сувязі пакаленьняў. У раёне Мін Цзянь майстэрства вэнджаньня чаю на хваёвай драўніне разглядаецца як рэдкае рамесьніцкае майстэрства, якое перадаецца ўнутры сем’яў вытворцаў. Колькасьць фэрмэраў, якія валодаюць поўным цыклем вытворчасьці «tarry» вэрсіі — ад падбору драўніны да кантролю тэмпэратуры вэнджаньня і даданьня смалы — надзвычай невялікая, што робіць гэты чай сапраўдным рамесьніцкім прадуктам. На міжнародным рынку тайваньскі Tarry Lapsang нязьменна выклікае цікавасьць як яскравы, бескампрамісны прадстаўнік дымных чаёў.

3. Батанічнае Апісаньне і Сыравіна:

  • Культывар: Выкарыстоўваюцца гібрыды на аснове асамскай разнавіднасьці (Camellia sinensis var. assamica), у прыватнасьці тайваньскія сэлекцыі Дасьледчай станцыі па паляпшэньні чаяводзтва. Асамскі падвід дае буйны, шчыльны ліст, аптымальна прыдатны для інтэнсіўнага вэнджаньня.
  • Апісаньне куста: Высакарослыя кусты (да 2 м) з буйнымі, шчыльнымі лістамі зь яйкападобна-зваротнай формай даўжынёй 10–15 см, сьветла-зялёнага колеру. Маладыя парасткі могуць мець лёгкае апушэньне ўздоўж цэнтральнай жылкі.
  • Збор: Праводзіцца пераважна ўлетку, калі ўтрыманьне поліфэнолаў у лістох максымальнае, што забясьпечвае дастатковую шчыльнасьць смаку для супрацьстаяньня інтэнсіўнаму вэнджаньню. Дапускаецца мэханізаваны збор.
  • Патрабаваньні да сыравіны: Для «tarry» вэрсіі адбіраюцца сьпелыя, буйныя лісты — трэцяя і чацьвертая пара ад верхавіны парастка (так званы «стары сушонг»). Больш грубыя і тоўстыя лісты лепей пераносяць працяглыя вэнджаньне і актыўней абсарбуюць араматычныя злучэньні дыму.

4. Тэруар і Асаблівасьці Вырошчваньня:

  • Рэгіён: Раён Мін Цзянь (名間鄉), павет Наньтоу, цэнтральны Тайвань. Мін Цзянь разьмешчаны на заходніх перадгор’ях Цэнтральнага горнага хрыбта.
  • Вышыня росту: Плянтацыі разьмешчаны на ўмераных вышынях — 200–500 м над узроўнем мора.
  • Глебы: Алювіяльныя глебы ўздоўж ракі Чжошуйсі (濁水溪, Zhuóshuǐ Xī), узбагачаныя мінэраламі, у тым ліку кварцавыя часьцінкі, вынесеныя з горнага хрыбта Юйшань (玉山). Кіслотнасьць глебаў — pH 4,8–5,2.
  • Клімат: Субтрапічны, вільготны. Сярэднегадавая тэмпэратура 22–25 °C. Гадавая колькасьць ападкаў — 1500–2000 мм. Значныя сутачныя перапады тэмпэратур паміж дзённым награваньнем і начным ахаладжэньнем з гор спрыяюць назапашваньню араматычных рэчываў у чайных лістах.
  • Эндэмічныя хвоі: Для вэнджаньня выкарыстоўваюцца два віды тайваньскіх эндэмічных соснаў: Pinus morrisonicola (тайваньская белая сасна, 台灣五葉松) і Pinus taiwanensis (тайваньская чырвоная сасна, 台灣二葉松). Іх драўніна і смала маюць спэцыфічны араматычны профіль, які адрозьніваецца ад фуцзяньскай хвоі Масона (Pinus massoniana), што і вызначае ўнікальны характар тайваньскага Лапсангу.

5. Тэхналёгія Вытворчасьці:

Вытворчасьць Тайвань Янь Сяо Чжун — складаны шматступеньчаты працэс, ключавым адрозьненьнем якога ад фуцзяньскага арыгіналу зьяўляецца гарачае вэнджаньне (熱燻, Rèxūn) з даданьнем хваёвай смалы:

  • Завяльваньне (萎凋, Wěidiāo): Сабранае лісьце раскладваюць для першаснай страты вільгаці. Адметная рыса: завяльваньне праводзіцца над халодным дымам сьвежазрубленай тайваньскай белай хвоі (Pinus morrisonicola) пры тэмпэратуры каля 60 °C, што ўжо на гэтым этапе пачынае фармаваць дымны профіль.
  • Скручваньне (揉捻, Róuniǎn): Падвяленае лісьце скручваюць уручную або з дапамогай ролераў для разбурэньня клетачных сьценак і вызваленьня клетачнага соку.
  • Акісьленьне (發酵, Fājiào): Поўнае акісьленьне чайнага ліста ў кантраляваных умовах. На гэтым этапе фармуюцца тэафлавіны і тэарубігіны, якія складаюць аснову смаку і колеру чорнага чаю.
  • Фіксацыя (殺青, Shāqīng): Хуткае абсмажваньне ў воку (традыцыйны мэтад) для прыпыненьня акісьляльных працэсаў.
  • Фармоўка: Лісьцю можа надавацца рознае форма, уключаючы невялікія гранулы.
  • Гарачае вэнджаньне (熱燻, Rèxūn): Галоўны і вызначальны этап. Чай падвяргаецца вэнджаньню пры высокай тэмпэратуры (каля 110 °C) над тлеючай хваёвай драўнінай. Працягласьць гэтага этапу для «tarry» вэрсіі складае каля 9 гадзінаў — істотна даўжэй, чым у фуцзяньскага аналягу (~6 гадзінаў).
  • Дадаваньне смалы (加樹脂, Jiā Shùzhī): На этапе гарачага вэнджаньня дадаецца хваёвая смала (каніфоль), якая пры гарэньні выдзяляе інтэнсіўныя араматычныя злучэньні, што надаюць чаю характэрны «tarry» — смаліста-дзягцярны — профіль. Гэта ключавое тэхналягічнае адрозьненьне ад клясычнага фуцзяньскага Чжэн Шань Сяо Чжуна, дзе смалу не дадаюць.
  • Фінальная сушка (乾燥, Gānzào): Утрыманьне вільгаці даводзіцца да мінімуму — меней за 3 %, што забясьпечвае стабільнасьць пры працяглым захоўваньні.
  • Вытрымка (陳化, Chénhuà): Гатовы чай вытрымліваецца ня меней за тры месяцы для стабілізацыі і гарманізацыі водару. За гэты час найбольш агрэсіўныя дымныя ноты зьмякчаюцца, і профіль становіцца больш акруглым.

6. Органалептычныя Характарыстыкі:

  • Вонкавы выгляд сухога ліста: Буйныя, скручаныя лісты цёмна-карычневага або чорнага колеру, часам у форме гранулаў. Могуць мець лёгкі алеісты бляск, абумоўлены асаджэньнем прадуктаў гарэньня смалы.
  • Водар сухога ліста: Магутны, дамінуючы водар дыму, хваёвай смалы, дзёгцю і вэнджанін. Асацыюецца з хваёвым вогнішчам, вэнджанай шынкай, дымеючым камінам.
  • Водар настою: Інтэнсіўны, шматслойны: у аснове — дымна-смалістая нота з адценьнямі гваяколу (дымна-драўняны) і крэазоту. Пры раскрыцьці могуць праяўляцца нечаканыя саладкаватыя тоны сушанага лангана, ванілі і цёмнай карамэлі.
  • Смак: Густы, насычаны, алеісты. Дамінуе дымная нота, падтрыманая лёгкай прыроднай салодкасьцю і глыбокім, цёплым пасьлясмакам. Цярпкасьць умераная. Цела настою — поўнае, шчыльнае, з аксамітнай тэкстурай. Дэгустатары адзначаюць ноты карычневага цукру, карамэлі, кедру, карыцы і смажанага ячменю.
  • Колер настою: Насычаны цёмна-чырвоны, рубінавы або каньячны, з глыбокай цеплынёй.
  • Чайнае дно (завараны ліст): Буйныя, шчыльныя лісты цёмна-карычневага колеру. Раскрываюцца не цалкам з-за інтэнсіўнай апрацоўкі.

7. Хімічны Састаў:

Хімічны профіль вызначаецца як стандартнымі кампанэнтамі цалкам акісьленага чаю, так і спэцыфічнымі прадуктамі вэнджаньня:

  • Поліфэнолы: Высокае агульнае ўтрыманьне. Прадукты акісьленьня катахінаў — тэафлавіны — прысутнічаюць у павышанай канцэнтрацыі ў параўнаньні з клясычным фуцзяньскім Лапсангам, што забясьпечвае яскравасьць і жывасьць настою.
  • Лятучыя араматычныя злучэньні вэнджаньня: Ключавыя маркеры: гваякол (2-метоксыфэнол) — асноўная дымна-драўняная нота; крэазол — глыбокі смалісты тон; лангіфален — сэсквітэрпэн з хваёвай драўніны, характэрны менавіта для тайваньскага варыянту. У адрозьненьне ад фуцзяньскіх аналягаў, можа адсутнічаць мэтылхавікол (эстрагол).
  • Кафэін: Утрыманьне тыповае для чырвоных чаёў асамскага падвіду — прыкладна 3,5–4,5 %, што забясьпечвае выразны танізуючы эфэкт.
  • Тэарубігіны: Фармуюць цела і глыбокі колер настою. Іх высокая канцэнтрацыя абумоўлена поўным акісьленьнем буйнога асамскага ліста.
  • Мінэралы: Калій, магній, кальцый, фосфар, жалеза. Мінэральны профіль узбагачаны за кошт алювіяльных глебаў рэгіёну Мін Цзянь.
  • Вітаміны: B₁, B₂, PP — ва ўмераных колькасьцях.

8. Карысныя Ўласьцівасьці:

  • Антыаксідантная актыўнасьць: Высокае ўтрыманьне поліфэнолаў і тэафлавінаў забясьпечвае ахову вузаў ад пашкоджаньня свабоднымі радыкаламі.
  • Танізуючы эфэкт: Выразнае ўтрыманьне кафэіну стымулюе цэнтральную нэрвовую сыстэму, павышае канцэнтрацыю і бадзёрасьць. Гэты чай традыцыйна лічыцца добрым ранішнім напоем.
  • Сагравальнае дзеяньне: Дзякуючы поўнаму акісьленьню, шчыльнаму целу і дымнаму характару, чай традыцыйна рэкамэндуецца ў халодную пару году. У тайваньскай народнай мэдыцыне вэнджаныя чаі лічацца «сагравальнымі» (溫性, Wēnxìng).
  • Супрацьзапаленчы эфэкт: Некаторыя дасьледаваньні паказваюць на супрацьзапаленчыя ўласьцівасьці поліфэнолаў чырвонага чаю, здольных інгібаваць пэўныя праваспаленчыя фэрмэнты.
  • Падтрымка страваваньня: Чырвоны чай традыцыйна ўжываецца для паляпшэньня страваваньня, асабліва пасьля цяжкай, тлустай ежы. Шчыльная, алеістая тэкстура вэнджанага чаю добра спалучаецца з мяснымі стравамі.
  • Падтрымка сардэчна-сасудзістай сыстэмы: Тэафлавіны спрыяюць зьніжэньню ўзроўню халестэрыну і падтрыманьню элястычнасьці судзінаў.

Заўвага: спэцыфічныя дасьледаваньні карысных уласьцівасьцяў менавіта тайваньскага Янь Сяо Чжун абмежаваныя; большасьць дадзеных ґрунтуецца на дасьледаваньнях чырвонага чаю ў цэлым.

Супрацьпаказаньні і меры перасьцярогі. Людзям з бранхіяльнай астмай або падвышанай рэактыўнасьцю дыхальных шляхоў варта выяўляць асьцярожнасьць: лятучыя кампанэнты дыму (гваякол) пры ўдыханьні пароў гарачага настою могуць справакаваць бронхаспазм. З-за адносна высокага ўтрыманьня кафэіну не рэкамэндуецца ўжываньне ў вялікіх колькасьцях пры цяжарнасьці і грудным выкормліваньні, а таксама дзецям да 12 гадоў. Магчымае ўзаемадзеяньне з антыкагулянтамі кумарынавага шэрагу (варфарын).

9. Заварваньне:

  • Тэмпэратура вады: 95–100 °C. Круты кіпень неабходны для поўнага раскрыцьця шчыльнага дымнага смаку і водару вэнджанага чаю.
  • Колькасьць чаю: 5–7 г на 150–200 мл вады (мэтад праліваў) або 3–4 г на 250–300 мл (эўрапейскі мэтад).
  • Посуда: Гліняны імбрычак з ісінскай гліны (宜興紫砂壺) — выдатны выбар, паколькі порыстая гліна абсарбуе і з часам вяртае водары вэнджаньня, узмацняючы глыбіню смаку. Таксама падыходзіць парцалянавая гайвань або імбрычак. Рэкамэндуецца вылучыць асобны ісінскі імбрычак для вэнджаных чаёў, каб ня «забруджваць» дымным водарам іншыя гатункі.
  • Працэс заварваньня (мэтад праліваў):
    1. Прагрэйце посуд кіпенем, зьліце ваду.
    2. Засыпце сухі чай. Можна выканаць хуткую прамыўку (заліць і адразу зьліць) дзеля абуджэньня ліста.
    3. Першы праліў: заліце кіпенем, настойвайце 45–60 сэкундаў.
    4. Другі і наступныя пралівы: паступова павялічвайце час — 60 с, 75 с, 90 с.
    5. Чай вытрымлівае 3–5 праліваў, захоўваючы характэрны дымны водар.
  • Эўрапейскі мэтад: 3–4 г на 250–300 мл кіпеню, настойваньне 3–5 хвілінаў. Гэты мэтад рэкамэндуецца большасьцю дэгустатараў як аптымальны для дадзенага тыпу чаю — буйны ламаны ліст хутка аддае смак і не патрабуе шматразовых праліваў.
  • Дадаткова: Чай добра спалучаецца з малаком — ягоны інтэнсіўны дымны характар не губляецца нават у малачным выкананьні. Таксама выкарыстоўваецца ў кулінарыі: як аснова для булёнаў, соўсаў і марынадаў.

10. Захоўваньне:

Вэнджаны чай мае магутны ўласны водар, што стварае як перавагі, так і абмежаваньні пры захоўваньні:

  • Тара: Гермэтычная, непразрыстая ёмістасьць — абавязковае ўмова. Шчыльна закрываецца мэталічная банка, керамічны чайны збан або вакуўмная ўпакоўка. Важна прадухіліць як выветрываньне дымнага водару, так і яго перадачу суседнім прадуктам.
  • Тэмпэратура і вільготнасьць: Сухое, прахалоднае месца пры тэмпэратуры ня вышэй за 15 °C і адноснай вільготнасьці меней за 35 %. Пазьбягаць рэзкіх перападаў тэмпэратуры.
  • Сьвятло: Ахова ад прамога сонечнага сьвятла.
  • Тлен: Для працяглага захоўваньня аптымальная вакуўмная ўпакоўка або выкарыстаньне паглынальнікаў тлену.
  • Тэрмін: Пры правільным захоўваньні чай захоўвае якасьці працяглы час — ад 3 да 5 гадоў і болей. Вытрыманыя ўзоры (10+ гадоў) могуць набываць дадатковую складанасьць і мяккасьць, і цэняцца калекцыянэрамі.

11. Кошт і Падробкі:

  • Цэнавая катэгорыя: Аўтэнтычны тайваньскі Янь Сяо Чжун — чай прэміюм-клясы з-за складанай ручной працы пры вэнджаньні, выкарыстаньня спэцыфічнай сыравіны, абмежаваных запасаў эндэмічнай тайваньскай хвоі і малых аб’ёмаў вытворчасьці. Арыентыровачны розьнічны кошт — 28–45 USD за 100 г для якаснага прадукту.
  • Імітацыі: Чаі, вырабленыя ў іншых рэгіёнах (уключаючы мацерыковы Фуцзянь) з імітацыяй тайваньскага стылю, альбо чырвоныя чаі, апрацаваныя «вадкім дымам» (штучным араматызатарам) заместа натуральнага вэнджаньня, каштуюць значна танней — 12–18 USD за 100 г.
  • Як пазьбегнуць падробак:
    • Набывайце ў спэцыялізаваных пастаўшчыкоў тайваньскага чаю з пацьверджанай рэпутацыяй.
    • Зьвяртайце ўвагу на кошт: падазрона нізкі кошт — першая прыкмета падробкі.
    • Ацэньвайце водар: сапраўдны чай мае складаны, глыбокі, шматслойны дымна-смалісты букет. Падробкі пахнуць рэзка, манатонна, з хімічнымі або «плоскімі» нотамі.
    • Хімічныя маркеры: аўтэнтычны тайваньскі Янь Сяо Чжун зьмяшчае характэрны сэсквітэрпэн лангіфален і спэцыфічны профіль гваяколу, які адрозьніваецца ад фуцзяньскіх аналягаў. Лябараторныя мэтады (FTIR-спэктраскапія) дазваляюць дакладна вызначыць паходжаньне.

12. Цікавыя Факты:

  • Чай шпіёнаў і мараплаўцаў. Інтэнсіўны водар Лапсанг Сушонгу гістарычна выкарыстоўваўся для маскіроўкі іншых пахаў. Расейскія купцы, паводле адной з вэрсіяў, перавозілі ў скрынях з гэтым чаем каштоўнае футра, а ягоны дымны пах адпужваў моль і перабіваў пах футра.
  • Калекцыйныя ўзоры. Вытрыманыя партыі тайваньскага Янь Сяо Чжун 1970-х гадоў прадаваліся на спэцыялізаваных чайных аўкцыёнах за значныя сумы — іх дымны профіль за дзесяцігодзьдзі трансфармаваўся ў высакародную, складаную кампазыцыю з нотамі вытрыманага віскі і старога дрэва.
  • Экалягічная залежнасьць. Вытворчасьць гэтага чаю крытычна залежыць ад наяўнасьці эндэмічных відаў тайваньскай хвоі — Pinus taiwanensis і Pinus morrisonicola. Устойлівасьць гэтай вытворчасьці ў доўгатэрміновай пэрспэктыве зьвязана з захаваньнем прыродных хваёвых лясоў Тайваня, што надае чаю дадатковую каштоўнасьць як прадукту, непарыўна зьвязанаму зь мясцовай экасыстэмай.
  • Бостанскае чаяпіцьце. Пры знакамітым «Бостанскім чаяпіцьці» 1773 году сярод зьнішчанага грузу Ост-Індзкай кампаніі было 35 скрыняў чаю Сушонг — папярэдніка сучаснага Лапсангу. Такім чынам, вэнджаны чай адыграў сваю сьціплую ролю ў амэрыканскай барацьбе за незалежнасьць.
  • Постфэрмэнтацыйнае вэнджаньне. У адрозьненьне ад многіх дымных прадуктаў (вэнджаная рыба, мяса), дзе вэнджаньне праводзіцца над сырым або часткова апрацаваным прадуктам, тайваньскі Янь Сяо Чжун вэндзіцца ўжо пасьля поўнай фэрмэнтацыі — гэта так званае «постфэрмэнтацыйнае вэнджаньне» (post-oxidation smoking). Гэты падыход дазваляе цалкам разьвіць базавы смак чырвонага чаю, а затым узбагаціць яго дымнымі нотамі, не даючы прыглушыць уласны характар ліста.

13. Параўнаньне з іншымі вэнджанымі і чырвонымі чаямі:

  • Чжэн Шань Сяо Чжун (正山小種, Zhèngshān Xiǎozhǒng): Арыгінальны фуцзяньскі Лапсанг Сушонг з рэгіёну Тунму (桐木關) у гарах Уішань. Выкарыстоўваецца сыравіна мясцовых гатункаў (var. sinensis, т. зв. «бохея»). Вэнджаньне больш далікатнае — над тлеючай хваёвай драўнінай без даданьня смалы. Ступень акісьленьня вышэйшая (~92 %), час вэнджаньня карацейшы (~6 гадзінаў). Профіль больш вытанчаны: ланган, сухафрукты, лёгкая дымка. Клясычны Чжэн Шань Сяо Чжун — гэта элегантнасьць; тайваньскі Tarry — гэта моц.
  • Formosa Lapsang (Тайваньскі Лапсанг, без прыстаўкі «tarry»): Агульная назва для тайваньскіх вэнджаных чаёў зь менш інтэнсіўным вэнджаньнем, без даданьня смалы. Ступень акісьленьня можа быць ніжэйшай (~78 %), час вэнджаньня карацейшы (~4 гадзіны). Профіль мякчэйшы, з больш выразнымі кветкавымі і фруктовымі нотамі.
  • Цымэнь Хун Ча (祁門紅茶, Qímén Hóngchá): Знакаміты чырвоны чай з Аньхою. Не падвяргаецца вэнджаньню. Профіль — тонкі, архідэйны, з нотамі сухафруктаў і лёгкай дымкай. Параўнаньне падкрэсьлівае, наколькі працэс вэнджаньня трансфармуе базавы характар чырвонага чаю.
  • Чжэн Шань Сяо Чжун без вэнджаньня (新式正山小種): Сучасны невэнджаны варыянт зь вёскі Тунмугуань, вядомы як «Цзінь Цзюнь Мэй» (金駿眉, Jīn Jùn Méi) і роднасныя гатункі. Поўная процілегласьць «tarry» варыянту — далікатны, кветкава-мёдавы, без дымных нотаў. Дэманструе два полюсы адной традыцыі.

У заключэньне

Тайвань Янь Сяо Чжун — чай для тых, хто шукае лімітавай інтэнсіўнасьці, глыбіні і характару. Гэта не далікатны напой для нясьпешнага пасьляпалудзенага чаяпіцьця, а магутны, харызматычны чай, які заяўляе пра сябе зь першага ўдыху. Спалучэньне якаснай асамскай сыравіны, спэцыфічнага тэруару Мін Цзянь зь яго алювіяльнымі глебамі і ўнікальнай тэхналёгіі гарачага вэнджаньня з тайваньскай хваёвай смалой спараджаюць напой зь незабыўным дымна-смалістым характарам, сагравальным смакам і багатай гісторыяй. Гэты чай — выдатны кампаньён для халодных вечароў, цяжкіх сырных талерак і вэнджаных мясных далікатэсаў, а таксама нечакана цікавы інгрэдыент у кулінарыі і міксалёгіі.