Цзуньі Хун Ча

Цзуньі Хун Ча — сучасны гунфу-чырвоны чай з правінцыі Гуйчжоу, адноўлены на аснове гістарычнага «Мэй Хун» (湄红) 1940-х гадоў, які стаў адным з чатырох флагманскіх брэндаў правінцыі ў межах праграмы «Тры зялёныя — адзін чырвоны» (三绿一红, Sān Lǜ Yī Hóng). Гэты чай спалучае мясцовую высакагорную сыравіну серыі Цяньмэй (黔湄) з тэхнікамі фуцзяньскага гунфу-хунча, ствараючы прадукт з яркім фруктова-кветкавым водарам і аксаміцістым смакам, адзначаны геаграфічнай аховай на дзяржаўным узроўні.

1. Класіфікацыя і паходжанне:

• Тып: Кітайскі чырвоны чай (红茶, hóngchá), цалкам акіслены.
• Катэгорыя: Гунфу-хун ча (工夫红茶, gōngfū hóngchá) — традыцыйны стыль майстэрскай апрацоўкі. Уваходзіць у лік найбольш вядомых сучасных рэгіянальных чырвоных чаёў Кітая; на чайнай выставе ў Сіньяне (2011) быў уключаны ў дзясятку лепшых чырвоных чаёў краіны поруч з Цыхун (祁红), Дзяньхун (滇红) і Чуаньхун (川红).
• Паходжанне: Кітай, правінцыя Гуйчжоу (贵州省, Guìzhōu Shěng), гарадская акруга Цзуньі (遵义市, Zūnyì Shì). Асноўны вытворчы раён — павет Мэйтань (湄潭县, Méitán Xiàn); у зону геаграфічнай аховы таксама ўваходзяць паветы Фэнган (凤冈县), Юйцын (余庆县), Даачжэнь (道真自治县), Чжэн’ань (正安县), Учуань (务川自治县) і Сішуй (习水县).
• Геаграфічныя каардынаты: прыблізна 27°46′ пн. ш., 107°29′ у. д. (цэнтр павету Мэйтань).

2. Гісторыя і культурнае значэнне:

• Гісторыя: Чайная традыцыя ў раёне Мэйтань сягае ў глыбокую старажытнасць. Чайны святы Лу Юй (陆羽, Lù Yǔ) у трактаце «Чайны канон» (《茶经》, Chájīng, 760-я гг.) адзначыў: «У Цяньчжуне — у Сычжоу, Бочжоу, Фэйчжоу, Ічжоу — чай сустракаецца паўсюдна, і смак ягоны цудоўны». У эпоху Цын чай з Мэйтані пастаўляўся да двара ў якасці гунъпінь (贡品, «даніна-паднясенне»).

  Сучасная гісторыя чырвонага чаю ў гэтым рэгіёне пачалася ў 1939 годзе, калі энтамолаг Лю Ганьчжы (刘淦之, Liú Gànzhī) прыехаў у Мэйтань для арганізацыі эксперыментальнай чайнай станцыі (湄潭实验茶场, Méitán Shíyàn Cháchǎng), якая стала першай у гісторыі Кітая нацыянальнай чайнай навукова-вытворчай установай. У 1940 годзе тут быў паспяхова створаны чырвоны чай «Мэй Хун» (湄红). Знакаміты кітайскі чайны майстар Фэн Шаацю (冯绍裘, Féng Shàoqiú) у сваёй ацэнцы адзначыў, што «Мэй Хун» па форме і далікатнасці не саступае Цыхуну, а пры правільнай тэхналогіі можа перасягнуць Іхун (宜红). У гады антыяпонскай вайны «Мэй Хун» экспартаваўся праз Стылуэлскую дарогу (Бірманскі шлях) у СССР і далей у Еўропу, а выручаная валюта ішла на закупку стратэгічных матэрыялаў. Да 1970-х гадоў Мэйтаньская станцыя штогод адпраўляла на экспарт ад 10 да 20 тысяч даней чырвонага чаю.

  Са зменаю эпохі тэхналогія «Мэй Хуна» была страчана. Адраджэнне пачалося ў 2003 годзе, калі чайны прадпрымальнік з Фуцзяні Е Вэньшэн (叶文盛, Yè Wénshèng) заснаваў у Мэйтані кампанію «Шэнсін Чае» (盛兴茶业). У 2007–2008 гадах ён супольна з мясцовымі майстрамі распрацаваў новую вытворчую тэхналогію, аб’яднаўшы традыцыі фуцзяньскага гунфу-хунча (政和工夫, Zhènghé Gōngfū; 坦洋工夫, Tǎnyáng Gōngfū) і цымэнскага чырвонага чаю (祁门红茶) з асаблівасцямі мясцовай сыравіны серыі Цяньмэй. У 2009 годзе на першым конкурсе «Дзесяць знакамітых чаёў Гуйчжоу» чай атрымаў адзіную спецыяльную ўзнагароду журы. У 2010 годзе быў зарэгістраваны гандлёвы знак «Цзуньі Хун» (遵义红). У 2011 годзе на чайнай выставе ў Сіньяне чай увайшоў у «дзясятку лепшых чырвоных чаёў Кітая». У 2017 годзе Дзяржаўны камітэт па кантролі якасці КНР надаў Цзуньі Хун Ча статус геаграфічнай індыкацыі (地理标志产品保护).

  Важную ролю ў станаўленні чайнай культуры Мэйтані адыграла вымушанае перамяшчэнне Чжэцзянскага ўніверсітэта (浙江大学) у Мэйтань у гады антыяпонскай вайны (1937–1945). Разам з вучонымі ў павет прыйшлі перадавыя агранамічныя веды і тэхналогіі апрацоўкі чаю, уключаючы методыку вытворчасці Лунцзіна.

• Назва: «Цзуньі» (遵义) — назва гарадской акругі, трывала звязаная ў кітайскай гісторыі з Цзуньіскай канферэнцыяй 1935 года. «Хун» (红) азначае «чырвоны» і мае падвойнае прачытанне: гэта і колер чаю, і асацыяцыя з «чырвонай» рэвалюцыйнай гісторыяй Цзуньі. «Ча» (茶) — «чай». Паралельная кароткая назва «Цзуньі Хун» (遵义红) абыгрывае гэтую дваістасць.

• Культурнае значэнне: Цзуньі Хун Ча стаў сімвалам адраджэння гуйчжоускай чайнай прамысловасці. Ён уваходзіць у праграму «Тры зялёныя — адзін чырвоны» (三绿一红) — чатыры прыярытэтныя чайныя брэнды правінцыі Гуйчжоу поруч з Мэйтань Цуйя (湄潭翠芽), Дуюнь Мао Цзянь (都匀毛尖) і Люй Баошы (绿宝石). Чай быў высока ацэнены патрыярхамі кітайскага чаязнаўства — Чжан Цяньфу (张天福, Zhāng Tiānfú) назваў яго «лепшым спалучэннем мэйтаньскай сыравіны і фуцзяньскай тэхналогіі», а Чэн Цыкунь (程启坤, Chéng Qǐkūn) ахарактарызаваў як «новае адкрыццё ў шэрагу высакаякасных чырвоных чаёў пасля Цыхуна і Дзяньхуна».

3. Батанічнае апісанне і сыравіна:

• Сорт / Культывар: Выкарыстоўваюцца пераважна сярэдне- і малалістыя культывары, выведзеныя ў Гуйчжоускім чайным НДІ (贵州省茶叶研究所) на базе Мэйтаньскай эксперыментальнай станцыі. Асноўныя сарты: Цяньмэй 601 (黔湄601, Qiánméi 601) — бясполы клон, малое дрэва з буйным лістом, выведзены шляхам скрыжавання Чжэньнін Туаньечача (镇宁团叶茶, мацярынская расліна) і Фэнцын Дае Ча (凤庆大叶茶, бацькоўская расліна), зарэгістраваны як нацыянальны сорт у 1994 годзе (GS13013-1994); Цяньмэй 419 (黔湄419); Цяньмэй 502 (黔湄502); Мэйтань Тайча (湄潭苔茶, Méitán Táichá) — мясцовы абарыгенны сорт з кампактным лістом і высокім утрыманнем поліфенолаў; Фудзін Дабай Ча (福鼎大白茶, Fúdǐng Dàbái Chá) — шырока распаўсюджаны ў Кітаі зялёны культывар, адаптаваны да мясцовых умоў. У вытворчасці часта выкарыстоўваецца купажыраванне некалькіх культывараў, што дазваляе спалучаць салодкасць тыпсаў Фудзін Дабай з целам і стойкасцю серыі Цяньмэй.
• Збор: Пераважна веснавы, да і вакол Цынміна (清明, пачатак красавіка); выкарыстоўваецца таксама летні і асенні ліст для масавых партый. Ранневеснавы збор дае найбольшую долю тыпсаў і выразную салодкасць.
• Стандарт збору: Вышэйшы грэйд (特级, tèjí) — адзіночная пупышка (单芽, dānyá) або адна пупышка з адным лістом (一芽一叶, yī yá yī yè). Стандартныя грэйды — адна пупышка з двума лісткамі (一芽二叶, yī yá èr yè).
• Патрабаванні да сыравіны: Ліст павінен быць цэлым, чыстым, без грубых тронкаў і пашкоджанняў. Мінімальная затрымка паміж зборам і пачаткам перапрацоўкі для захавання свежасці і ферментнага патэнцыялу.

4. Тэруар і асаблівасці вырошчвання:

Гарадская акруга Цзуньі размешчана ў пераходнай зоне паміж Юньнань-Гуйчжоускім пласкагор’ем, Сычуанскай упадзінай і ўзгорыстымі раёнамі Хунані. Рэльеф складаны, з выразнай вертыкальнай занальнасцю; горы складаюць каля 65 % тэрыторыі, хрыбет Далоушань (大娄山) рассякае акругу з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, фармуючы натуральны водападзел і мікракліматычны шчыт.

• Вышыня вырошчвання: 700–1600 м над узроўнем мора; асноўныя плантацыі размешчаны на вышынях 800–1300 м.
• Клімат: Сярэднесубтрапічны вільготны мусонны. Сярэднегадавая тэмпература каля 15 °C. Характэрна высокая воблачнасць і частыя начныя дажджы (так званы «гуйчжоускі начны дождж»), якія забяспечваюць стабільную вільготнасць і рассеянае асвятленне, ідэальныя для павольнага развіцця пупышак з назапашваннем амінакіслот. Гадавая колькасць ападкаў — каля 1000–1200 мм.
• Глебы: Жоўтыя і жаўтавата-бурыя глебы (黄壤/黄棕壤, huángrǎng / huáng zōngrǎng), кіслыя, pH 4,5–6,5. Утрыманне арганічнага рэчыва ≥1,0 %, таўшчыня глебавага слоя ≥50 см. Глебы багатыя мінераламі (у тым ліку селенам і цынкам — характэрная асаблівасць гуйчжоускіх тэруараў), што фармуе выразны мінеральны профіль чаю.
• Экалогія: Гуйчжоу з’яўляецца адной з найбольш экалагічна чыстых чайных правінцый Кітая. Крыніцы адзначаюць, што Цзуньі Хун Ча праходзіць праверкі на рэшткі пестыцыдаў па стандартах ЕС. Бесклеткавыя сістэмныя пестыцыды ў зоне геаграфічнай аховы павінны адпавядаць нацыянальным нормам бяспекі.

5. Тэхналогія вытворчасці:

Тэхналогія Цзуньі Хун Ча ўяўляе сабой класічную гунфу-схему вытворчасці чырвонага чаю, распрацаваную праз сінтэз фуцзяньскіх метадаў (Чжэнхэ Гунфу, Таньян Гунфу, традыцыі Цзіньцзюньмэй) з элементамі цымэнскай тэхналогіі, адаптаваных да асаблівасцей мясцовай сыравіны серыі Цяньмэй.

• Збор (采摘 — cǎizhāi): Ручны збор ранневеснавых пупышак і далікатнага лісця. Для вышэйшага грэйду — адзіночная пупышка або адна пупышка з адным лістом.
• Раскладванне/ахалоджванне (摊凉 — tānliáng): Свежасабраны ліст раскладваецца тонкім слоем для першаснага падвяльвання і выдалення залішняй павярхоўнай вільгаці.
• Завяльванне (萎凋 — wěidiāo): Ліст раскладваецца слоем 3–8 см на 14–16 гадзін. У працэсе завяльвання травяністы пах слабее, ліст цямнее, набывае эластычнасць і мяккасць — пры сцісканні ў жменю не рассыпаецца, пры раскрыцці павольна распраўляецца.
• Скручванне (揉捻 — róuniǎn): Лісце скручваецца для разбурэння клетачных сценак і вывядзення соку на паверхню. Ступень скруткі — не менш за 90 % ліста набывае форму джгута. Гэты этап забяспечвае раўнамернае наступнае акісленне.
• Акісленне/ферментацыя (发酵 — fājiào): Скручаны ліст укладваецца слоем 8–12 см; тэмпература ліставой масы падтрымліваецца ў дыяпазоне 26–33 °C на працягу 3–5 гадзін. Да канца акіслення ліст набывае чырванавата-жоўтае адценне, травяністы пах цалкам замяняецца кветкава-фруктовым водарам.
• Сушка (干燥 — gānzào): Двухступеньчатая: першасная сушка (毛火, máohuǒ) пры 110–120 °C да ўтрымання вільгаці менш за 20 %, затым ахалоджванне; фінальная сушка (足火, zúhuǒ) пры 100–110 °C да вільготнасці менш за 12 %. Двайная сушка фіксуе водар і прадухіляе перасушванне.
• Сартаванне (分级 — fēnjí): Раздзяленне па фракцыі, утрыманні тыпсаў і вонкавым выглядзе. Вылучаюцца грэйды: вышэйшы (特级, tèjí), першы (一级), другі (二级) і г. д.

6. Арганалептычныя характарыстыкі:

• Вонкавы выгляд сухога ліста: Тонкія, шчыльна скручаныя джгуткі, якія нагадваюць хваёвыя іголкі (松针, sōngzhēn). Колер — цёмна-карычневы з алейным бляскам; на паверхні добра прыкметныя залацістыя тыпсы (金毫, jīnháo). Вышэйшы грэйд вылучаецца асаблівай тонкасцю, роўнасцю і вялікай колькасцю залатых варсінак.
• Водар сухога ліста: Салодкі, з выразнай фруктовай нотай і адценнямі карамелі. Тыповы «цёплы» профіль гунфу-хунча.
• Водар настою: Чысты, працяглы, з выразнай фруктовай дамінантай — спелыя абрыкосы, печаныя яблыкі, лёгкая мядовасць. Па меры астывання праяўляюцца кветкавыя паўтоны (асмантус, дзікая ружа). Водар устойлівы на працягу 5–7 праліваў.
• Смак: Свежы, жывы і сакавіты (鲜爽, xiānshuǎng), са шчыльным целам і круглай салодкасцю. Даўкасць мяккая, хутка пераходзіць у выразны салодкі прысмак (回甘, huígān). Вылучаюцца ноты мёду, сухафруктаў і лёгкай рэзкасці. Тэкстура настою — гладкая, аксаміцістая. Водны экстракт ≥34,0 %.
• Колер настою: Ярка-чырвоны, чысты і празрысты, з залацістым кольцам (金圈, jīnquān) па краі кубка — прыкмета высокага ўтрымання тэафлавінаў. У вышэйшых грэйдаў настой можа быць аранжава-чырвоным з выразным бляскам.
• Чайнае дно (завараны ліст): Роўнае, далікатнае, чырванавата-меднага колеру з жоўтым адценнем. У вышэйшых грэйдаў — лісты цэлыя, эластычныя, з аднароднай тэкстурай і характэрным бляскам.

7. Хімічны склад:

• Поліфенолы: Зыходнае ўтрыманне поліфенолаў у сыравіне — сярэдняе і вышэй за сярэдняе (характэрна для серыі Цяньмэй, асабліва Цяньмэй 419, у якога фенол-амінны каэфіцыент адзін з самых высокіх сярод мясцовых культывараў). Падчас поўнага акіслення значная частка катэхінаў пераўтвараецца ў тэафлавіны (茶黄素, cháhuángsù), якія фармуюць яркасць і «жывасць» настою, і тэарубігіны (茶红素, cháhóngsù), адказныя за цела і аксаміцістасць.
• Амінакіслоты: L-тэанін (L-茶氨酸) — асноўная амінакіслата, якая надае мяккасць і «умамі»-нюанс. Высакагорнае размяшчэнне плантацый і рассеянае святло Гуйчжоу спрыяюць павышанаму назапашванню амінакіслот.
• Алкалоіды: Кафеін (咖啡碱, kāfēijiǎn) — асноўны танізавальны алкалоід, утрыманне характэрнае для гунфу-хунча (каля 25–40 мг/г у сухім лісце). Прысутнічаюць таксама тэабрамін і тэафілін у следавых колькасцях.
• Вітаміны: Вітамін C (часткова разбураецца пры акісленні, але захоўваецца ў прыкметных колькасцях), вітаміны групы B (B1, B2), вітамін E.
• Мінералы: Калій, магній, кальцый, фосфар, цынк, марганец. Асаблівасць гуйчжоускага тэруара — павышанае ўтрыманне селену (硒, xī) і цынку (锌, xīn) у глебах, што адлюстроўваецца на мінеральным профілі чаю.
• Эфірныя алеі: Ліналаол, гераніол, цыс-3-гексенол і іншыя тэрпеноіды фармуюць характэрны кветкава-фруктовы водар.
• Фізіка-хімічныя паказчыкі (па стандарце GI): Утрыманне вільгаці ≤6,0 %; утрыманне водарастваральных экстрактыўных рэчываў ≥34,0 %.

8. Карысныя ўласцівасці:

• Танізавальнае дзеянне: Кафеін у спалучэнні з L-тэанінам забяспечвае мяккі, працяглы тонус без рэзкіх пікаў — ідэальны баланс для разумовай працы.
• Антыаксідантная ахова: Тэафлавіны і тэарубігіны валодаюць выразнай антыаксідантнай актыўнасцю, дапамагаючы нейтралізаваць свабодныя радыкалы.
• Падтрымка стрававання: Чырвоны чай традыцыйна рэкамендуецца пасля ежы: поліфенолы стымулююць перыстальтыку, а цёплы настой спрыяе камфортнаму страваванню.
• Сагравальнае дзеянне: У традыцыйнай кітайскай дыеталогіі чырвоны чай лічыцца «цёплым» (温性, wēnxìng) напоем, прыдатным для людзей з адчувальным страўнікам і ў халодную пару года.
• Падтрымка сардэчна-сасудзістай сістэмы: Тэафлавіны спрыяюць нармалізацыі ўзроўню ліпідаў у крыві і падтрыманню эластычнасці сасудаў.
• Антыбактэрыяльнае дзеянне: Поліфенолы чырвонага чаю прытрымліваюць рост шэрагу патагенных бактэрый.
• Кагнітыўныя функцыі: Сінэргія кафеіну і тэаніну падтрымлівае канцэнтрацыю, паляпшае час рэакцыі і зніжае разумовую стомленасць.

9. Заварванне:

• Тэмпература вады: 90–95 °C. Для вышэйшых грэйдаў з вялікай колькасцю далікатных тыпсаў — 85–90 °C, каб пазбегнуць горычы і раскрыць салодкасць.
• Колькасць чаю: 4–5 г на 100–120 мл (гунфу-метад); 2–3 г на 200–250 мл (еўрапейскае настойванне).
• Посуд: Фарфоравы гайвань (盖碗, gàiwǎn) аб’ёмам 100–120 мл — аптымальны выбар: нейтральны матэрыял дазваляе дакладна ацаніць водар і смак. Фарфоравы або шкляны імбрычак падыходзяць для групавога чаявання. Для шчыльных партый з буйным лістом дапушчальны ісінскі імбрычак (紫砂壶) са светлай гліны.
• Працэс:
  1. Прагрэйце посуд кіпнем і зліце ваду.
  2. Засыпце сухі чай і ўдыхніце водар нагрэтага ліста.
  3. Прамыванне (па жаданні): хуткі праліў на 1–2 секунды — асабліва актуальны для шчыльных партый; для далікатных тыпсавых грэйдаў можна прапусціць.
  4. Першы праліў: 5–8 секунд настойвання.
  5. Наступныя пралівы: павялічвайце час на 3–5 секунд з кожным пралівам.
  6. Колькасць праліваў: 6–8, высакаякасныя партыі вытрымліваюць да 10 праліваў.

10. Захоўванне:

Захоўваць у герметычнай непразрыстай тары (бляшаная банка, фальгаваны пакет з зіплокам, керамічная банка са шчыльным вечкам) пры тэмпературы 10–25 °C, далей ад прамога сонечнага святла, пабочных пахаў і крыніц вільгаці. Аптымальная вільготнасць — не вышэй за 60 %. Чырвоны чай Цзуньі Хун найлепшым чынам раскрываецца на працягу 12–24 месяцаў пасля вытворчасці. Некаторыя шчыльныя партыі са сталага ліста могуць прыемна «закругляцца» пры асцярожным захоўванні да 2–3 гадоў, аднак у цэлым Цзуньі Хун — чай свежасці, і зацягваць з ужываннем не варта.

11. Цана і падробкі:

Цана Цзуньі Хун Ча вар’іруецца ў шырокім дыяпазоне. Масавыя партыі з летняга ліста каштуюць ад 100–300 юаняў за 500 г; веснавы грэйд «першага збору» — 500–1500 юаняў; эксклюзіўныя тыпсавыя партыі вышэйшага грэйду ад імянітых вытворцаў могуць дасягаць 2000–5000 юаняў і вышэй. Фактары, якія ўплываюць на кошт: сезон збору (вясна значна даражэй за лета), доля тыпсаў, канкрэтны культывар, наяўнасць сертыфіката GI і брэнд вытворцы.

• Як пазбегнуць падробак:
  1. Набывайце чай у сертыфікаваных вытворцаў з зоны геаграфічнай аховы (сем паветаў акругі Цзуньі) і правярайце наяўнасць маркіроўкі GI (地理标志).
  2. Ацэньвайце вонкавы выгляд: сапраўдны Цзуньі Хун вылучаецца тонкай, шчыльнай скруткай з алейным бляскам і залацістымі тыпсамі; друзлы, цьмяны ці неаднародны ліст — падстава для сумненняў.
  3. Правярайце водар: ён павінен быць чыстым, фруктова-салодкім, без хімічнай рэзкасці і пабочных пахаў.
  4. Настой павінен быць празрыстым, яркім, з залацістым кольцам па краі; каламутны ці бледны настой паказвае на нізкую якасць ці падмену сыравіны.
  5. Падазрона нізкая цана за «узнагародныя» ці «вышэйшыя» партыі — галоўны сігнал аб падробцы.

12. Цікавыя факты:

• У гады Другой сусветнай вайны папярэднік Цзуньі Хуна — «Мэй Хун» — экспартаваўся праз Стылуэлскую (Бірманскую) дарогу ў Савецкі Саюз і далей у Еўропу, а выручаныя сродкі накіроўваліся на закупку ваеннага рыштунку. Такім чынам, гэты чырвоны чай зрабіў рэальны ўнёсак у антыяпонскае супраціўленне.
• Перамяшчэнне Чжэцзянскага ўніверсітэта ў Мэйтань падчас вайны прывяло да нечаканага культурнага трансферу: менавіта вучоныя з Ханчжоу ўпершыню ўжылі ў Гуйчжоу тэхналогію вытворчасці чаю ў стылі Лунцзін, што сфармавала мясцовую зялёную традыцыю «Мэйтань Цуйя».
• Назва «Цзуньі Хун» мае знарочытую дваістасць: «хун» (红) у кантэксце чаю азначае «чырвоны», а ў кантэксце гісторыі — адсылка да «чырвонай» рэвалюцыйнай славы Цзуньі (Цзуньіская канферэнцыя 1935 г.), што робіць брэнд магутным культурным сімвалам.
• Стваральнік сучаснага Цзуньі Хуна — Е Вэньшэн, ураджэнец павету Уішань (правінцыя Фуцзянь), — настолькі інтэграваўся ў Мэйтань, што свабодна гаворыць на мясцовым дыялекце і перавез сюды ўсю сям’ю.
• Гуйчжоу — адна з нешматлікіх кітайскіх правінцый, чые чаі праходзяць праверку на рэшткі пестыцыдаў па еўрапейскіх стандартах, што робіць Цзуньі Хун Ча прывабным для экспартнага рынку.

13. Параўнанне з іншымі чырвонымі чаямі:

• Дзяньхун (滇红, Diānhóng): Юньнаньскі чырвоны чай на буйналіставай сыравіне Camellia sinensis var. assamica. Дзяньхун, як правіла, дае больш шчыльнае, «мясістае» цела, выразны мядовы-соладавы профіль і насычаны чырвона-аранжавы настой. Цзуньі Хун — лягчэйшы, святлейшы, з больш выразнай фруктовай нотай і «жывой» кіслінкай, што абумоўлена сярэдне- і малаліставай сыравінай і мякчэйшым тэруарам.
• Цымэнь Хун Ча (祁门红茶, Qímén Hóngchá): «Цымэньскі водар» (祁门香) — эталон кветкава-мядовай араматыкі ў свеце чырвонага чаю. Цымэнь вырабляецца ў Аньхоі з малаліставай сыравіны C. sinensis var. sinensis. Цзуньі Хун пераняў частку цымэнскай тэхналогіі і таксама валодае выразным водарам, але яго профіль зрушаны ў бок фруктовасці, а цела больш поўнае за кошт купажу культывараў.
• Чжэнхэ Гунфу (政和工夫, Zhènghé Gōngfū): Фуцзяньскі гунфу-хунча, адзін з «трох знакамітых фуцзяньскіх чырвоных» (闽红三种). Вызначаецца шчыльнай скруткай і салодкім, «бісквітным» профілем. Цзуньі Хун запазычыў тэхналагічныя прынцыпы Чжэнхэ, але выкарыстоўвае зусім іншую сыравіну, што дае іншы мінеральны фон і іншую структуру прысмаку.
• Сіньян Хун (信阳红, Xìnyáng Hóng): Яшчэ адзін «новы» рэгіянальны чырвоны чай (правінцыя Хэнань), створаны прыблізна ў той жа час, што і Цзуньі Хун. Абодва з’яўляюцца прыкладамі сучаснай хвалі «зялёныя правінцыі робяць чырвоны чай». Сіньян Хун больш лёгкі і кветкавы; Цзуньі Хун — шчыльнейшы і фруктовейшы дзякуючы больш багатаму поліфенольнаму профілю гуйчжоускай сыравіны.

У заключэнне:

Цзуньі Хун Ча — чай з драматычнай гісторыяй: ад ваеннага «Мэй Хуна», які экспартаваўся па Бірманскай дарозе дзеля валюты для фронту, праз дзесяцігоддзі забыцця да бліскучага адраджэння сіламі фуцзяньскага майстра, які палюбіў гуйчжоускую зямлю. Гэта чай-гібрыд у лепшым сэнсе слова: мясцовая высакагорная сыравіна з яе мінеральнай глыбінёй і свежасцю сустракаецца з адточанай стагоддзямі фуцзяньскай тэхналогіяй, нараджаючы напой з яркім фруктовым водарам, аксаміцістым целам і доўгім салодкім прысмакам. Для тых, хто цэніць жывасць і чысціню ў смаку і шукае годную альтэрнатыву класічным Дзяньхуну або Цымэню, Цзуньі Хун стане сапраўдным адкрыццём — як некалі стаў ім для патрыярхаў кітайскага чаязнаўства.